0°C ابری
اوقات شرعی
  • پنج شنبه،24 آبان 1397
  • ورود
 
       
      •  
        منبع خبر :
        تعداد بازدید: 75
        کد: 138771
        تاریخ انتشار:
        ۱۳۹۵/۰۱/۲۶

        پدر و مادرم تنها حامیان من هستند

        فرشته عاقل بانوی رزمی‌کار و پرافتخار ساکن بولوار شاهنامه، جزء معدود بانوانی است که شانس حمایت تمام قد والدین را پشت سر داشته
        فرشته عاقل بانوی رزمی‌کار و پرافتخار ساکن بولوار شاهنامه
         
        به گزارش روابط عمومی منطقه دوازده به نقل از شهرآرا محله: وقتی درباره اهمیت ورزش برای بانوان صحبت می‌شود همه باتفاق سرتکان داده و آن را امری واجب می‌خوانند، اما به محض پیش کشیدن بحث هنرهای رزمی، جبهه‌گیری‌ها تغییر می‌کند و اغلب مردم، حتی روشنفکران آن را مناسب حال بانوان نمی‌دانند. خشن، مردانه، پرخطر و... معمولاً تعاریفی است که در کنار هنرهای رزمی قرار گرفته و موجب می‌شود بسیاری از والدین دختران خود را از رفتن به این رشته منع کنند. فرشته عاقل بانوی رزمی‌کار و پرافتخار ساکن بولوار شاهنامه، جزء معدود بانوانی است که شانس حمایت تمام قد پدر و مادر را پشت سر داشته، او والدینش را مهم‌ترین حامیانی معرفی می‌کند که در مقابل تمامی مخالفت‌های فامیل ایستادند و به او اجازه دادند از 13 سالگی وارد هنرهای رزمی شده و در این راه رشد کند. عاقل در این گفتگو تلاش دارد ضمن پاسخ به ناگفته‌های هنرهای رزمی تمامی اتهامات مطرح شده علیه هنرهای رزمی بانوان را رفع کند.
         افتخاراتی که عاقل را راضی نمی‌کند!
        مقام اول کیوکوشین ایران در سال 94، مقام‌های اول و سوم سبک‌های آزاد استانی و مقام‌های اول و دوم کیوکوشین استانی از جمله افتخاراتی است که فرشته عاقل در از 13 سالگی تا کنون کسب کرده است؛ اما او که قله افتخاراتش را قهرمانی در مسابقات برون‌مرزی قرار داده به این مقام‌ها راضی نمی‌شود و شبانه‌روز در حال تلاش است تا به هدف نهایی‌اش دست یابد.
        فرشته عاقل کیست؟
        22 ساله، دارای دیپلم حسابداری و عاشق کیوکوشین و مربی‌اش است؛ او که از 13 سالگی ورزش را با تکواندو آغاز کرده، بعد از مدت اندکی با «زهرا شیری» آشنا شده و پی به توانایی و استعدادش در رشته کیوکوشین می‌برد، او از همان زمان عاشقانه این رشته ورزشی را با کمک تنها مربی‌اش دنبال می‌کند. فرشته عاقل می‌گوید: «حدود 5 سال است که تکواندو را رها کرده و کیوکوشین را انتخاب کردم. از وقتی وارد رشته کیوکوشین شدم مقام‌های زیادی به دست آوردم و متوجه شدم استعدادم در این رشته زیاد است. از آنجایی که کیوکوشین را با خانم زهرا شیری شروع کردم، تلاشم این بوده که همواره شاگرد ایشان باشم. به دلیل نبود هیچ‌گونه حمایت دولتی از رشته کیوکوشین مربی‌ام ناچار است هر ازچند گاهی باشگاهش را عوض کند، در این مدت 10 باشگاه عوض کردیم، برای من مهم نبود خانم شیری به کدام باشگاه و در کدام منطقه شهری می‌رود، هرجا ایشان می‌رفتند من هم همراهشان بودم.» فرشته عاقل سختی رفت و آمد تا پنجتن و حتی گلبهار را به خاطر مربی‌اش تحمل کرده است. او که در حال حاضر کمربند مشکی دان 2 دارد، علاوه بر تمرین نزد مربی در گلبهار، چند روز در هفته را هم در باشگاهی در محله حاجی‌آباد آموزش می‌دهد. تأسیس باشگاه مستقل در محله فردوسی از دیگر هدف‌های ورزشی فرشته عاقل است.
        ***
        - امروزه بسیاری از مردم و حتی روشنفکران ورزش های رزمی را برای بانوان مناسب نمی‌بینند اوضاع در خانواده شما به چه شکل است؟
        در این جریان ورزش تنها حامیان من پدر و مادرم بودند. برادر بزرگم و کل فامیل مخالف بودند و هنوز هم رضایتی ندارند. به عقیده آن‌ها ورزش رزمی برای دختران مناسب نیست. در صورتیکه به عقیده من وقتی یک خانم ورزش رزمی می‌آموزد به وی دفاع شخصی، اعتماد به نفس و خود شناسی آموزش داده می‌شود. این موارد نه تنها باعث کاسته شدن از ویژگی‌های زنانه نمی‌شود که در واقع آن‌ها را قادر می‌سازد تا با ترس کمتر و دیدگاهی بازتر وارد جامعه شوند. یامتأسفانه برخی از اقوام و دوستان می‌گفتند می‌خواهی رزم یاد بگیری که شوهرت را کتک بزنی یا پدرت را؟! یعنی تنها تصوری که آن‌ها از ورزش رزمی دارند کتک زدن دیگران آن هم همسر و پدر است! در حالیکه ورزش‌های رزمی به خودی خود خشن نیستند و این ما هستیم که برداشت عجیبی از ورزش‌های رزمی داریم. درست است که ورزش‌های رزمی براساس اصل دفاع از خود ساخته شده و پیشرفت کرده‌اند، اما احترام و دفاع از صلح و دوستی زیربنای این ورزش‌هاست. یک هنرجوی رزمی کار می‌آموزد که همیشه با حرکات دفاعی شروع کند، نه با حمله و در هر کدام از مراحل این رشته (کمربندها) هنرجو مسائلی مانند نظم و انضباط، احترام و تواضع، صبر و تحمل، بردباری و شکیبایی و استقامت و روحیه شکست ناپذیری را می‌آموزد.
        - حرف‌های مردم در تصمیم تو تأثیر نداشته است؟
        هرچه بیشتر پشت سرم حرف می‌زدند من بیشتر انگیزه پیدا می‌کنم، گفتم یک روز ثابت می‌کنم که من چرا این رشته را انتخاب کردم و مقام‌ها را چرا به من می‌دهند. خلاصه اینکه حرف‌ها را زیر پایم گذاشتم که شدم این و امیدوارم که خدا کمک کند و بتوانم بالاتر روم.
        - چند برادر و خواهر هستید؟ سایر اعضای خانواده با دیدن موفقیت‌های تو به این ورزش علاقه‌مند نشدند؟
         

        من چهار برادر دارم و خودم تک دخترم. برادر بزرگترم با توجه به حرف‌های مردم با شرکت من در ورزش‌های رزمی مخالفت می‌کرد، اما پدرم با اینکه جانباز و فردی معتقد است بسیار روشنفکرانه به این ورزش نگاه می‌کند و وقتی علاقه و موفقیت من را در این راه می‌بیند نه تنها مخالفت نمی‌کند که مرا مورد تشویق هم قرار می‌دهد. برادران کوچکترم هم به من افتخار می‌کنند. یکی از برادرانم 7 ساله‌است هرگاه اتفاقی در مدرسه برایش می‌افتد و یا کسی اذیتش می‌کند می‌گوید آبجیم می‌آید و حسابتان را می‌رسد. با من تماس می‌گیرد و می‌گوید می‌شود به مدرسه‌مان بیایی؟ وقتی با اصرار می‌پرسم چرا می‌گوید فلانی مرا کتک زده می‌خواهم بیایی و انتقام مرا بگیری. برادر دیگرم هم الان 14 ساله‌ است تا چند سال پیش هر وقت کسی او را هم اذیت می‌کرد به من می‌گفت.

         

        - حالا واقعاً می‌روی و بچه‌ها را کتک می‌زنی؟
        بخش مهمی از آموزش‌های رزمی به چگونگی پرهیز از رویارویی و نبرد اختصاص دارد. من هم با برادرانم صحبت می‌کنم و این آموزش‌ها را برایشان بازگو کرده و آن‌ها را از دعوا و جدل منع می‌کنم.
        - تا به حال خودت با کسی درگیر نشدی؟
        چرا برای دفاع از خود یکبار درگیر شدم. چند سال پیش فردی بود که در بولوار شاهنامه چندین بار مزاحمم شده بود، اما من به او توجه نمی‌کردم. یک بار که دم غروب تنها بودم، این فرد به همراه فرد دیگری مزاحمم شدند و می‌خواستند مرا به زور ببرند. آن‌ها مرا هل دادند و به دیوار زدند. مجبور شدم از خودم دفاع کنم. هر دویشان را زدم و خوشبختانه هیچ اتفاقی برایم نیفتاد و درنهایت هم قانون از من طرفداری کرد. پدرم خوشحال بود که اتفاقی برایم نیفتاده ولی با اینحال کمی ترسیده بود و بعد از آن باشگاه رفتن را غدغن کرد. اما وقتی قانون حق را به من داد و پدرم هم علاقه من را دید دوباره راضی شد. از وقتی این ماجرا در میان همسایگان و آشنایان پیچیده، دیگر کسی طرف من نمی‌آید و خوشبختانه بعد از آن مشکلی برایم به وجود نیامده است. حتی برخی از همسایگان و اهالی محله با شنیدن این ماجرا ترغیب شده و دخترانشان را در کلاسم ثبت نام کرده‌اند.
        - یعنی آموزش هم می‌دهی؟
        بله در حال حاضر در باشگاهی در محله حاجی‌آباد چند شاگرد دارم. به طور کل هنگامی که رزمی کاری از سطح مبتدی (سفید، آبی، زرد) به سطح متوسط می رسد، بسیاری از مربیان اصرار دارند که وی به رزمی کاران سطح پایین‌تر آموزش دهد زیرا اغلب لازم است تا دارندگان کمربند قهوه‌ای پیش از رسیدن به سطح مشکی، استعداد مربیگری خود را نشان دهند. به افرادی که نسبت به این موضوع تردید دارند توصیه می کنم تا به گروهی متشکل از 20 تا 25 نفر از جوانان با فاصله سنی 5 تا 10 سال آموزش دهند. علاوه بر این کلاس در حال حاضر با تعدادی از خواهران گردان ذوالفقار گوارشک (زادگاه پدر و مادرم) در حال تهیه کلیپی برای هدیه به رهبر هستیم.
        - هدیه به رهبر؟ جالب است لطفا قدری بیشتر درباره این کلیپ توضیح دهید.
        این کلیپ مستندی است شامل درگیری خیابانی ، نمایش حرکات رزمی و شکست کوزه آتشین و سنگ با حجاب کامل یعنی چادر و طی آن قصد داریم ضمن پیشکش به رهبری و اعلام آمادگی کامل خود در رکاب رهبر بگوییم یک خانم با چادر هم می‌تواند حرکات رزمی انجام دهد و از خود دفاع کند و حتما نباید خانم رزمی‌کار مانتویی باشد.
        - گروهتان چند نفره است و نقش شما در این کلیپ چیست؟
        گروهمان 15 نفره است؛ با توجه به اینکه بنده در همایش ها سابقه درگیری نمایشی را دارم، درگیری خیابانی را من و یکی دیگر از خواهران بسیجی رزمی‌کار انجام می‌دهیم. شکستن کوزه آتشین و سنگ هم به عهده من است. حرکات رزمی نمایشی را هم به همراه 14 خانم دیگر انجام خواهیم داد.
        - تهیه کلیپ در چه مرحله‌ای است؟
        در حال حاضر از بسیج، سپاه و بنیاد شهید مجوز گرفتیم تا درگیری را در خیابان انجام دهیم. چرا که نامش درگیری خیابانی است و برای طبیعی بودن بهتر است در خیابان انجام شود. به همین خاطر مجوزها را کسب کردیم تا فکر نکنند خدایی ناکرده ما اراذل و اوباشیم و بیایند جمعمان کنند. با یکی از حوزه‌های برادران و خواهران هماهنگ کردیم تا مکانی را برای اجرای برنامه به ما معرفی کنند. بقیه حرکات نمایشی هم در باشگاهی که خودشان معرفی کنند انجام می‌شود.
        - هدف نهایی‌ات در ورزش چیست؟
        اوایل عاشق مدال و حکم بودم، ولی الان بیشتر دوست دارم تجربه کسب کنم. البته دستیابی به مقام قهرمانی در مسابقات برون مرزی همواره یکی از هدف‌های اصلی من بوده است.
        - تا جایی که بنده اطلاع دارم کیوکوشین مسابقات المپیک یا آسیایی ندارد، برای رسیدن به این هدف نمی‌خواهی رشته ورزشی‌ات را تغییر دهی؟
        این حرفی است که خیلی‌ها به من گفته‌اند، چند رشته را هم رفتم و دیدم، حتی یکبار هم خواستم برگردم به تکواندو اما راستش را بخواهید نتوانستم به مربی و رشته‌ام پشت کنم. من عاشق کیوکوشین هستم و این رشته‌ای است که من در آن مهارت دارم و توانستم مدال بگیرم. حتی برخی می‌گویند هنرهای رزمی را کنار بگذار و در خانه به کارهای هنری بپرداز اما هر کس را بهر کاری ساختند، من هم فقط کتک خوردن و کتک زدن بلدم!
        - از مشکلات کیوکوشین برایمان بگو؟
        البته هر رشته ورزشی معایبی دارد و مشکل کیوکوشین هم این است که حمایت نمی‌شود. رشته‌های دیگر در فضای مجازی و حقیقی بسیار ما را تحقیر می‌کنند. اما به عقیده من کیوکوشین یکی از رشته‌های قوی است، من این را باور دارم و آنقدر به تلاشم ادامه می‌دهم تا در نهایت به مسابقات جهانی راه یابم.
        - ورزش رزمی خطر ندارد؟
        برخلاف آنچه اغلب تصور می‌شود، میزان بروز آسیب‌های جدی در این ورزش پایین‌تر از بسیاری از رشته‌های ورزشی است  و میزان بروز صدمه با میزان مهارت ورزشکار (رنگ کمربند) رابطه معکوس دارد. شایع‌ترین آسیب در اغلب ورزش‌های رزمی کبودی است؛ به طوری که ۴۰ درصد از مصدومیت‌های این رشته را کبودی تشکیل می‌دهد، یعنی در مقایسه با دیگر ورزشکاران آسیب‌هایی مانند شکستگی و ترک خوردگی کمتر در رزمی کاران دیده می‌شود. دلیل اصلی صدمه‌های ورزشی نیز آماده نبودن بدن، گرم نکردن پیش از شروع فعالیت و استفاده از تکنیک‌های نادرست است. بنابراین استفاده از وسایل محافظتی برای ساق، پا، دست، بازو و قفسه سینه و گرم کردن مناسب حداقل ۱۵ دقیقه قبل از ورزش عمدتا با انجام حرکات کششی و استفاده از تکنیک‌های صحیح به نحو محسوسی صدمه‌های ورزشی را در این گونه ورزش‌ها کاهش می‌دهد چون درصد قابل ملاحظه‌ای از صدمه‌ها در هنگام خستگی ورزشکار رخ می‌دهد، بنابراین باید به کودکان گوشزد کنیم هرگاه خسته شدند استراحت کنند.
        - تا کنون در حین مسابقات آسیب ندیدی؟
        من هم اوایل زیاد دست و پایم کبود می‌شد اما خوشبختانه آسیب جدی ندیدم.
        - اگر بخواهی دیگران را ترغیب به هنرهای رزمی کنی چه می‌گویی؟
        در جامعه کنونی ما که در بازی‌های کودکان خصوصا دختران، تحرک و فعالیت نقشی ندارد، شروع این ورزش‌ها در سنین ۵ تا ۷ سالگی ممکن است در رشد فیزیکی، توانمند سازی بدن کودک و بالا بردن سرعت عمل و عکس العمل عضلات نقش داشته باشد. علاوه بر مهارت و دقت، سرعت، نقش بسیار کلیدی و مهمی در ورزش‌های رزمی دارد. یک رزمی کار خوب، باید توانایی تشخیص فرصت‌ها و شناخت حرکات بعدی حریف را در خود تقویت کند تا با تشخیص و تغییر به موقع، به عمل حریف واکنش نشان دهد. حس لامسه نیز به مرور زمان با تمرین‌های رزمی افزایش می‌یابد و در نتیجه فرد می‌تواند جهت یا مسیر نیروی بدنی حریف را سریع تشخیص دهد. وقتی کودک هنگام تمرین مجبور می‌شود در مقابل چند مهاجم از خود دفاع کند، باید پیش از دیدن فرد مهاجم، صدایش را بشنود. پس یکی از مهارت‌هایی که یک رزمی کار باید بیاموزد، دقت در تشخیص صداهاست. در رده‌های بالاتر، سرعت انطباق بسیار بالا، به عکس العمل‌های فرد اجازه می‌دهد تا روند انتخاب حرکات خودکار انجام شود بنابراین کودکانی که از نظر رفتاری کندتر هستند، از این تمرین های سرعتی و تقویت هماهنگی گوش و عضلات و عکس العمل آن‌ها، سود زیادی می‌برند.
        - آیا توانستی با این صحبت‌ها کسی را به هنرهای رزمی علاقه‌مند کنی؟
        بسیاری از دختران محله را نه تنها به کیوکوشین که به سایر رشته‌های رزمی نیز علاقه‌مند کردم، حتی برخی از دختران می‌گفتند کیوکوشین سخت است آن‌ها را با هزینه خودم به باشگاه‌های دیگر می‌بردم تا رشته دلخواهشان را انتخاب کنند.
        - امکانات باشگاهی که در حال حاضر در آن آموزش می‌دهی خوب است؟
        بله؛ تشک تاتامی خوب، فضای بزرگ و... همه چیزش خوب است تنها مشکل ان این است که ظاهرش به باشگاه نمی‌خورد و بیشتر شبیه خانه است.
        - برای افزایش تعداد باشگاه‌ها کاری نکردید؟
        البته یک باشگاه برای محدوده بزرگ توس کم است؛ قصد دارم اگر خدا یاری کند بعد از اتمام ساخت کلیپ خودم باشگاهی را اجاره و این بار برای خودم کار کنم.
        - فکر می‌کنید استقبال هست؟
        متأسفانه خیر. مربی من باشگاهی در جاده قدیم اجاره کرده بود اما متأسفانه استقبال چندانی نشد. البته می‌آمدند ولی بعد از مدت کوتاهی می‌رفتند. در واقع از شاگردان مربی‌ام تنها من ماندم و مابقی رفتند.  
        - با این وضعیت چقدر امید به سرمایه‌گذاری داری؟
         من بیشتر به خاطر علاقه‌ام این کار را انجام می‌دهم تا افراد بیشتری به سمت ورزش بیایند.
        - علاقه شرط لازم است اما کافی خیر! اگر پول آب و برق و اجاره نباشد علاقه جواب می‌دهد؟
        البته اوضاع تا آن حد که گفتم هم بد نیست، بالاخره خرج آب و برق و اجاره درمی‌آید.
        - حرف آخر
        از مسئولان می‌خواهم قدری بیشتر از رشته کیوکوشین حمایت کنند. از متولیان این رشته هم خواهشمندم اختلافات را کنار بگذارند. به عقیده من چند دستگی و اختلاف در سبک‌های مختلف کیوکوشین زیاد است به نحوی‌که در هنگام مسابقات سبک‌های آزاد این اختلاف بیشتر به چشم می‌آید و حتی منجر به ناداوری‌هایی نیز می‌شود. به عقیده من یکی از دلایلی که کیوکوشین در المپیک و مسابقات آسیایی جایی ندارد هم تعدد همین سبک‌هاست. اگر این اختلافات کنار گذاشته شود وضعیت کیوکوشین به مراتب بهتر خواهد شد.  در پایان هم لازممی‌دانم از پدر و مادر و مربی‌ام که پشتیبان همیشگی من بودند تشکر کنم.
         

          خبرنگار آریانا راستگو

         

         

        تعداد بازدید: 75
        ارزیابی
        ارزیابی این مورد:
        0 0
        آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر